Ik ben Rens Heijenk en net 5 jaar oud geworden.
Ik ben een vrolijk ventje en geniet van alles.
Sinds één maand ga ik naar school in Apeldoorn.
Hier hoop ik veel te leren en fijn met mijn vriendjes
en vriendinnetjes te kunnen spelen.
Thuis speel ik graag buiten en cross ik met mijn
loopautootje rond. Regelmatig komen mijn neefje,
nichtje en buurkinderen met mij spelen.
Eigenlijk ben ik een heel gewoon kind.

Maar ik kan niet praten met mijn vriendjes en vriendinnetjes.
Ik probeer te praten met gebaren. Ik kan niet lopen en
rijd daarom in mijn rolstoel. Ik ga wel naar school,
maar dit is een Mytyl school. De juffen en meesters proberen
me van alles te leren, maar dat is niet wat een ander kind
op de basisschool leert. Ze proberen me te leren praten,
lopen, zelf aan te kleden,  zelf te eten. Iets wat andere
kinderen van mijn leeftijd al lang kunnen moet ik nog leren.
Ik kan heel veel niet omdat ik een energiestofwisselingsziekte heb.
Dit is een ziekte die niet veel voorkomt. 
Deze ziekte veroorzaakt dat je batterij niet goed oplaadt en
meestal maar half vol is. Ik ben sneller moe dan andere
kinderen en wordt af en toe zo maar ziek en moet ik naar het
ziekenhuis. De helft van mijn lotgenootjes wordt niet ouder dan 10 jaar.

Gelukkig is er een professor in Nijmegen die onderzoek
doet naar mijn ziekte. Jan Smeitink probeert een medicijn te vinden
om mij beter te maken.
Door mee te doen aan de Metachallenge krijgt professor Smeitink
meer geld om dit medicijn te vinden en misschien kan ik dan net
zo leven als andere kinderen.

Rens